FierZien Blog

We doen het allemaal wel eens; ons kind aan onze handen leren lopen. Simpelweg, omdat we het iedereen in onze omgeving zien doen en niet beter weten dan ‘dat dit zo hoort’.
Toch maken we het onze kinderen moeilijker door hen aan onze handen te laten lopen.

‘Het werkt wel!’ Een zin die ik regelmatig hoor als ouders of pedagogisch professionals iets proberen aan te pakken wat lastig is.

Speelgoed uit elkaars handen pakken, hoort bij de ontwikkeling van jonge kinderen. Afwachten en observeren hoe de kinderen reageren, is de sleutel tot het leerproces.

Voel je als ouder meer verbinding met het ene kind dan het andere? Lees waarom dat niets zegt over liefde, maar alles over wat kinderen in ons raken.

‘Doet het pijn?’ vraagt mijn zoon als we naar de huisarts gaan. Ik reageer met helpende taal: “Dat voelt voor iedereen anders. Toen ik het zelf liet doen, voelde het alsof er met een koud ijsblokje op de wrat werd gestipt. Ik ben nieuwsgierig hoe het voor jou zal voelen.” Zo krijgt hij ruimte voor zijn eigen ervaring en kan hij open en nieuwsgierig het bezoekje tegemoet treden.

Wil je naar boven klimmen? Waarom doe je dat? Kun je het samen oplossen? Wat is er gebeurd? Als een kind boos, gefrustreerd of verdrietig

Pastel is hip. Maar is dat ook wat de baby nodig heeft voor de visuele ontwikkeling?
Het onderscheiden van contrasten is belangrijk voor de visuele ontwikkeling. En daar past felgekleurd speelmateriaal beter bij.

Kruipen lijkt simpel; je dreumes kan zich van A naar B verplaatsen. Toch is kruipen veel meer dan dat. Het heeft effect op de breinontwikkeling, oog-handcoördinatie en keuzes kunnen maken. En wat doe je als je dreumes het kruipen overslaat? Of gaat bilschuiven?

Een jonge baby heeft eenvoudig speelmateriaal nodig. Eenvoudig speelmateriaal dat uitnodigt ontdekken, herhalen en zelfstandig spelen. Juist eenvoudige materialen geven je baby rijke speelervaringen.

Met deze 7 tips kun je de Sinterklaas-weken meer ontspannen doorkomen. Geef jezelf de ruimte om te zoeken naar een vorm die bij jou en je gezin past, zodat het voor jullie een fijn feest is.

Het Sinterklaasfeest spreekt tot de verbeelding. Maar vroeg of laat komt er dat moment, dat je denkt: Wanneer vertel ik mijn kind dat Sinterklaas niet echt bestaat. Een passend moment is rond de leeftijd van vijf jaar. Fantasie speelt nog een grote rol in hun ontwikkeling en tegelijk begrijpen ze steeds beter hoe de wereld in elkaar zit.

Het is vast een herkenbaar tafereel: je baby of dreumes grijpt iets vast en hop, het gaat linea recta naar de mond. Of het nu een speeltje is, jouw vingers, een doekje, een bal, kastanjes.. Waarom doen ze dat eigenlijk?